Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008. Συγγενείς και φίλοι του Νίκου Σεργιανόπουλου έχουν συγκεντρωθεί στο νεκροταφείο της Δράμας για να αποχαιρετήσουν τον 56χρονο ηθοποιό. Το κλίμα είναι βαρύ. «Αν ήταν έτσι, ας μην επέστρεφε ποτέ», μονολογεί ένας παιδικός του φίλος. Λίγο νωρίτερα δεκάδες άνθρωποι πέρασαν το κατώφλι του πατρικού του σπιτιού για να δώσουν κουράγιο στη μητέρα του, Νικολέτα. Όσοι τον γνώριζαν από την εποχή που έκανε τα πρώτα του βήματα στη ζωή –και, λίγα χρόνια αργότερα, στο θεατρικό σανίδι– αλλά και θαυμαστές του καταξιωμένου ηθοποιού θέλησαν να τον τιμήσουν φθάνοντας στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Εκεί όπου επέστρεψε ξαφνικά και πρόωρα, δολοφονημένος από τον Γεωργιανό μετανάστη David Murtikneli, τα ξημερώματα της 4ης Ιουνίου 2008.
![Νίκος Σεργιανόπουλος: Η άγνωστη πλευρά της ζωής του μέσα από σπάνιες φωτογραφίες 2](https://www.grace.gr/wp-content/uploads/2024/08/nikos-4-scaled.jpg)
Αναπάντεχο πορτρέτο του με γυαλιά, σε νεαρή ηλικία.
Τα παιδικά χρόνια
Γεννημένος το 1952, ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο Νίκος Σεργιανόπουλος αποτελούσε για τα παιδιά της περιοχής αυτό που αρκετά αργότερα βρέθηκε να στηλιτεύει μέσω των συνεντεύξεών του: Ήταν πρότυπο. «H ψυχή της παρέας», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά άνθρωποι οι οποίοι έζησαν στο πλάι του εκείνα τα χρόνια της ανεμελιάς. Θυμούνται συχνά τον Νίκο να συγκεντρώνει τα παιδιά στον κεντρικό συνοικισμό της Δράμας και να τα οδηγεί στον παιδότοπο της γειτονιάς: Σε μια μεγάλη αλάνα με λίγα πεύκα, που βρισκόταν λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι του. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους νεαρούς της εποχής, η πιτσιρικαρία της πόλης δεν ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο. Λάτρευαν το μπέιζμπολ!